مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی (PANP)

کمال­ گرایی در سبب‌شناسی و خط سیر گستره وسیعی از آسیب­ شناسی روانی دخیل است و نه تنها همراه با تعداد زیادی از اختلالات، سطح بالایی از کمال­گرایی نیز وجود دارد، بلکه کمال­گرایی یک عامل خطر و استمرار برای طیف وسیعی از مشکلات محسوب می­شود.

در مفهوم­ سازی­های اولیه کمال­ گرایی، دیدگاهی تک بعدی و آسیب شناسانه به آن وجود داشت. هالندر (۱۹۶۵) از اولین نظریه‌پردازانی بود که در مورد افراد کمال­گرا شرح داد و کمال­گرایی را ویژگی شخصیتی لزوماً منفی تعریف کرد که شامل درخواستی غیرمنصفانه از خود یا دیگران است، برای عملکردی فراتر از آنچه در یک موقعیت مورد نیاز است. همچنین هالندر بر اهمیت فرآیندهای شناختی در بقای کمال­گرایی تأکید کرد؛ مانند توجه انتخابی که در آن، شخص همیشه بر شکست­ های واقعی یا ادراک شده متمرکز است، در حالی که موفقیت­ها اغلب رد یا بی­ اعتبار در نظر گرفته می­ شوند.

مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی یک آزمون ۴۰ سوالی است که توسط تری شورت و همکاران (۱۹۹۵) ساخته شد؛ ۲۰ ماده آن کمال­گرایی مثبت و ۲۰ماده دیگر کمال­گرایی منفی را می ­سنجد و پرسش­ها در اندازه­ های پنج درجه ­ای لیکرت، کمال­گرایی آزمودنی ­ها را از نمره ۱ تا نمره ۵ در دو زمینه مثبت و منفی می­ سنجد. حداقل نمره آزمودنی در هر یک از مقیاس­های آزمون ۲۰ و حداکثر ۱۰۰ خواهد بود.

در فرم فارسی مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی (بشارت، ۲۰۰۵) آلفای کرونباخ پرسش‏ های هر یک از زیرمقیاس­ها در یک نمونه ۲۱۲ نفری از دانشجویان به ترتیب ۹۰% و ۸۷% برای کل آزمودنی­ ها؛ ۹۱% . ۸۸% برای دانشجویان دختر و ۸۹% و ۸۶% برای دانشجویان پسر به دست آمده است که نشان دهنده­ ی همسانی درونی بالای مقیاس است. ضرایب همبستگی بین نمره­های ۹۰ نفر از آزمودنی­ها در دو نوبت با فاصله ۴ هفته برای کل آزمودنی­های ۸۶%=r برای آزمودنی­های دختر ۸۴%=r ؛ و برای آزمودنی­ های پسر ۸۷%=r محاسبه شد که نشان‌دهنده پایایی بازآزمایی رضایت بخش مقیاس است.

 [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.